Program wychowawczy styczeń-luty

ZACHOWANIE I ZŁOŚĆ

Kolejne dwa miesiące przeznaczymy w naszej szkole na zastanowienie się nad naszym ZACHOWANIEM, czyli wartością Szkolnego Programu Wychowawczego oraz ZŁOŚCIĄ jako emocją. Dyskusja nad zachowaniem naszych uczniów jest obecna od samego początku września, gdzie staramy się pomagać dzieciom w zrozumieniu ich zachowań nawet wtedy, kiedy oni sami nie umieją ich racjonalnie wytłumaczyć i mają do tego prawo. Jednym z zadań szkoły jest wypełnianie funkcji wychowawczej, gdzie oprócz wyciągania konsekwencji w przypadku niedostosowania się do zasad szkolnych oraz życia społecznego, szkoła powinna zachęcać ucznia i całą klasę do refleksji nad pojawiającymi się niewłaściwymi zachowaniami. Związana z tym jest ZŁOŚĆ, za pośrednictwem której dowiadujemy się, że ktoś lub coś nie pozwala nam robić tego, co chcemy, albo dostać tego, czego potrzebujemy. Złość związana jest również z ukazaniem, że ktoś chce wyrządzić nam krzywdę, stąd pozwala nam ona odnaleźć w nas siłę, by pokonać przeszkodę lub obronić siebie przed zagrożeniem. Złość nie jest niczym złym i mamy prawo okazywać ją na różne sposoby. Należy jednak pamiętać, żeby te sposoby nie wyrządziły nikomu krzywdy poprzez słowa oraz czyny. W związku z tym, razem z dziećmi, zastanowimy się nad jej rolą w naszym życiu.

Zadanie dla ucznia

Uczniowie przez cały tydzień obserwują swoje zachowanie, aby na zajęciach wychowawczych móc przyznać sobie nawzajem symbole (buźka uśmiechnięta, smutna i „niewyraźna”). Dzieci na odwrocie buźki anonimowo piszą imię osoby oraz kilka słów na temat tego, za co przyznają jej tę buźkę. Ważne jest, aby nauczyciel wprowadził klasę w sens zadania, który zaznacza, iż oceniamy zachowanie ucznia, a nie to, jaki jest. Buźki są zbierane przez wychowawcę po każdych zajęciach, a po zakończeniu zadania (przeczytane tylko przez nauczyciela) przekazane anonimowo dzieciom do refleksji oraz wyznaczenia sobie kierunku zmiany lub kontynuowania swojego zachowania. Można wykorzystać umiejętność wyrażania swojego zdania opartego na „uczuciach, faktach i oczekiwaniach”, którego uczniowie uczą się cały czas w szkole. Dzięki temu chcemy, żeby dzieci miały możliwość uzyskania od swoich kolegów „zwrotnych informacji” na temat swojego zachowania, co może przyczynić się do ciekawych refleksji oraz pozytywnych zmian.

Oczywiście również kontynuujemy wspólne czytanie fragmentów bajki terapeutycznej na temat omawianej emocji – starsi czytają młodszym. Będziemy rozwiązywać zadania tematyczne związane z przeczytanym fragmentem: gdzie mieści się w moim ciele złość i jak ją wyrażamy, a także stworzymy „Poradnik radzenia sobie ze złością”.

 

Zadanie dla rodzica

Drogi Rodzicu! Nie krytykuj i nie zabraniaj swojemu dziecku wyrażać złości. Ustalcie jednak reguły, zgodzie z którymi będzie można wyrażać w Waszym domu złość. Powinno to dotyczyć zarówno Was, jak i dzieci. . Samo powiedzenie „Jestem na ciebie zły za …” to połowa sukcesu przybliżenie się do tego, że spróbujecie nazwać to, co czujecie, a potem zastanowicie się, co dalej z sytuacją, która ją wywołała. Oczywiście nie od razu, tylko wtedy, kiedy emocje nie będą Wam już przeszkadzały w racjonalnym spojrzeniu na sytuację.

zlosc